Kontrola proxy

Zanim zaczniesz używać proxy, musisz je sprawdzić: ta zasada jest taka sama dla płatnego pakietu prywatnych adresów i dla darmowej listy pobranej z forum. Opis planu i rzeczywisty stan adresów prawie nigdy nie pokrywają się całkowicie: niektóre IP są już wyłączone, niektóre ledwo działają i przesyłają kilka kilobajtów na sekundę, niektóre są wpisane do baz antyspamowych i wywołują captchę już przy pierwszym żądaniu, a niektóre łączą się z internetem z kraju, za który w ogóle nie zapłaciłeś. Jedynym sposobem, aby to sprawdzić, jest przepuszczenie listy przez online proxy check.

Checker.net to darmowy sprawdzacz proxy działający bezpośrednio w przeglądarce: bez programów, bez instalacji i bez konta. Możesz wkleić listę w pole, załączyć ją jako plik lub podać do niej link. W ciągu kilku sekund możesz zobaczyć dla każdego adresu:

Jedno uruchomienie mieści do 30 000 adresów: wygodne masowe sprawdzanie proxy i sprawdzanie listy proxy bez limitu liczby uruchomień. Wyniki nie są zapisywane dopóki sprawdzanie się nie zakończy; przychodzą jako strumień, więc tabela rośnie na Twoich oczach.

Checker proxy, nazywany też walidatorem albo testerem listy proxy, to usługa, która sama łączy się z każdym serwerem proxy, wysyła przez niego żądania i po odpowiedziach decyduje, czy adres się nadaje. Bez takiego narzędzia trzeba by po kolei wpisywać każde IP w ustawieniach przeglądarki i sprawdzać, czy strona się otworzy. Checker robi to samo dla całej listy naraz i zwraca nie «chyba działa», tylko tabelę z liczbami.

Narzędzia tej klasy bardzo się różnią tym, jak głęboko patrzą. Najprostszy checker umie powiedzieć tylko jedno: adres odpowiedział albo zmilczał. Do realnej pracy to za mało, bo odpowiadający proxy jeszcze nie znaczy pożyteczny. Może figurować w kilkunastu bazach spamowych. Może nie wpuszczać do tej sieci społecznościowej, dla której go kupiono. Może być rozpoznawany przez strony jako serwerowy tam, gdzie potrzebne jest domowe IP. Może ciągnąć z odpowiedzią po piętnaście sekund tam, gdzie normą są setki milisekund. Dlatego mierzymy nie tylko sam fakt dostępności, ale i jakość: ustalamy pochodzenie IP, patrzymy na reputację, sprawdzamy, jak zachowuje się na dużych platformach, i sprowadzamy to wszystko do jednej oceny.

Sprawdzanie online jest wygodniejsze niż program do sprawdzania proxy, a są ku temu trzy powody:

Po kliknięciu «Rozpocznij sprawdzenie» checker czyta listę wiersz po wierszu. W każdym rozpoznaje format, wyodrębnia host, port, login i hasło, pomija śmieci i powtarzające się adresy. Potem wszystkie proxy są sprawdzane równolegle: najpierw protokoły, następnie pozostałe parametry.

Aby sprawdzić protokół, tester otwiera połączenie przez proxy i wywołuje zasób usługi, który zgłasza adres IP klienta, który do niego dotarł. Jedno takie żądanie dostarcza od razu wielu informacji: potwierdza, że proxy działa, pokazuje czas odpowiedzi i, co najważniejsze, ujawnia wyjściowy adres IP — adres, który zobaczą witryny.HTTP/HTTPS i SOCKS5są testowane oddzielnie. Na tym samym hoście i porcie protokoły często zachowują się inaczej: opis mówi HTTP, ale adres w rzeczywistości obsługuje tylko SOCKS, albo odwrotnie.

Wyjściowy adres IP jest następnie używany do określenia, gdzie znajduje się adres i do kogo należy: kraj, region, miasto oraz typ — mobilny, rezydencyjny lub firmowy.

Jednocześnie adres IP jest sprawdzany w lokalnej bazie czarnych list, którą regularnie aktualizujemy z otwartych repozytoriów antyspamowych.

W trybie pełnym dodawany jest najcenniejszy krok: żądania przechodzą przez proxy do jedenastu popularnych usług i staje się jasne, które z nich wpuszczają ten adres, a które zamykają przed nim drzwi.

Wyniki trafiają do interfejsu, gdy tylko są gotowe, a nie w jednej partii na samym końcu. Nawet przy długiej liście nie musisz obserwować działającego paska postępu: pierwsze wiersze pojawiają się w ciągu kilku sekund, adziałające adresymożna wykonać, podczas gdy moduł sprawdzający nadal zajmuje się resztą.

Najważniejsze, co trzeba wiedzieć o adresie, to czydziała. Jeśli proxy nie odpowiedziało, narzędzie sprawdzające informuje dlaczego: połączenie zostało odrzucone, czas oczekiwania upłynął, autoryzacja nie powiodła się albo serwer zwróciłbłąd. Różnica tutaj jest fundamentalna. "Adres tomartwy" i "adres jest aktywny, ale w haśle jest literówka" to dwie zupełnie różne historie, atreść błęduod razu pokazuje, czy zrezygnować z proxy, czy tylko poprawić listę.

HTTP/HTTPS i SOCKS5są sprawdzane dla każdego adresu osobno, a każdy protokół otrzymuje własny czas odpowiedzi. To pokazuje, co proxy faktycznie potrafi, a nie to, co twierdzi sprzedawca. To eliminuje bardzo powszechnąbłąd: działający serwer proxy SOCKS jest uznawany za niedziałający tylko dlatego, że skontaktowano się z nim jako z HTTP.

Czas odpowiedzi to ile mija od wysłania żądania przez proxy do przyjścia odpowiedzi. Rozstrzyga wszystko tam, gdzie liczy się reakcja: w przeglądarce, przy automatyzacji działań w interfejsach, przy parsingu w wielu wątkach krótkimi żądaniami. Prędkość kanału mierzymy osobno. Liczy się, gdy przez proxy przepychane są duże wolumeny: eksporty, pliki multimedialne, wideo. Tych dwóch liczb nie warto mylić — adres może odpowiadać natychmiast i przy tym oddawać dane z prędkością setek kilobitów.

Checker ustala, skąd wzięty jest adres: z sieci operatora komórkowego, z domowego łącza czy z centrum danych. Na ile strony ufają ruchowi, w dużej mierze zależy właśnie od tego, dlatego typ IP wchodzi w skład trzech części rankingu. Szczegóły są niżej, w sekcji o rodzajach proxy.

IP jest sprawdzane z bazami, do których wpisuje się adresy zauważone w spamie, atakach na strony i oszustwach.

Wystarczy jedno trafienie, żeby zobaczyć: reputacja adresu jest nadszarpnięta i część usług przywita go captcha albo odmową.

Najbardziej praktyczna część raportu. Przez proxy moduł sprawdzający otwiera jedenaście głównych platform i dla każdej zgłasza, czy zadziałała, ile to zajęło i jaki kod HTTP został zwrócony. Adres, który jestdziaławedług wszelkich technicznych oznak może z łatwością zostać zablokowane w dokładnie tej usłudze, której potrzebujesz — a dowiedzenie się tego tutaj jest znacznie przyjemniejsze niż z e-maila o zablokowanym koncie.

Ocenaod 0 do 5łączy trzy rzeczy: typ adresu IP, reputację na czarnych listach i wyniki usług. Dzięki temu nie musisz czytać każdego wiersza tabeli — wystarczy posortować listę i wziąć adresy z góry.

Checker rozumie trzy sposoby zapisu proxy i nie wymaga do tego żadnych ustawień:

Hostem może być zarówno adres IP, jak i nazwa domeny: niemało dostawców wydaje proxy właśnie jako domenę z portem. Formaty można mieszać na jednej liście — każdy wiersz jest przetwarzany osobno.

Dostępne są również trzy sposoby przesyłania.Wklejanie tekstu: adresy są kopiowane do pola, każdy w osobnym wierszu.Plik: odpowiednie, jeśli lista została wyeksportowana z konta sprzedawcy lub zapisana w dokumencie tekstowym.Link: wygodne, gdy lista znajduje się pod stałym URL i jest regularnie aktualizowana. Checker pobiera stronę, wyodrębnia z niej proxy i od razu rozpoczyna sprawdzanie. Dla tych, którzy śledzą publiczne źródła, jest to najbardziej praktyczna opcja — nie trzeba za każdym razem przenosić danych ręcznie.

Tryby są trzy i każdy jest liczony na swoje zadanie. W istocie wybierać trzeba między prędkością a szczegółowością.

Limit czasu można ustawić od 1 do 60 sekund, a wartość domyślna to 10. Tyle czasu moduł sprawdzający czeka na odpowiedź proxy, zanim oznaczy je jako niedostępne.

Jeśli przekroczenia limitu czasu wciąż pojawiają się dla listy, która ewidentnie powinna działać, zacznij od zwiększenia tej wartości.

Ocena to wynik od0 do 5. Nie służy do informowania, czy adres jest aktywny, lecz czy powinieneś powierzyć mu pracę. Większość narzędzi sprawdzających zatrzymuje się na statusie "działa", chociaż dwa równie aktywne adresy mogą różnić się o miesiące okresu istnienia konta. Sumujemy wynik według ważonego schematu z trzech części: pochodzenie IP, jego reputacja naczarne listyoraz to, jak faktycznie otwiera popularne usługi. Wynik uwzględnia charakter adresu, jego przeszłość i jego zachowanie w tej chwili — dzięki czemu ocena jest obiektywna.

Suma całkowita jest sumą trzech liczb: wyniku dla typu adresu, wyniku dla reputacji oraz wyniku dla usług. Reputacja i usługi stosują ten sam schemat: aidealnywynik przynosi wszystkie2 punkty, a każde odchylenie odejmuje0.2. Żadna z tych części nie może stracić więcej niż dwa punkty. Może spaść do zera, ale nie przyjmuje wartości ujemnych i nie obniża pozostałych składników. Wynik zatem zawsze pozostaje między0 i 5, a udziały pozostają w równowadze:40%każdy trafia na reputację i na faktyczną pracę z platformami, a pozostałe20%przechodzi do źródła IP.

W trybie selektywnym część usługi jest liczona tylko dla oznaczonych przez Ciebie platform, a zasada jest taka sama: minus0.2za każdą zamkniętą usługę w Twoim zestawie. Jeśli w sprawdzeniu pozostaną trzy usługi, ta część może stracić najwyżej0,6 punktu, a reputacja zaczyna mieć większy wpływ na wynik. Jest to przydatne, gdy potrzebujesz liczby dla własnego scenariusza, a nie uśrednionego wyniku „dla całego internetu”.

Te progi to orientacja, a nie prawo: decyzję podejmuje się według oceny razem ze szczegółami raportu. Główna korzyść jest gdzie indziej. Posortować tabelę według rankingu można w sekundę i na górze od razu znajdą się adresy, które warto brać. Wszystko, co poniżej waszej poprzeczki, można paczką oddać sprzedawcy do wymiany, nie rozbierając każdego adresu ręcznie.

Weź dwa serwery proxy, oba oznaczone "działa" w tabeli. Pierwszy to mobilny adres IP, którego nie ma w żadnej bazie danych i przez który otwiera się wszystkie jedenaście usług: wynik5.0. Drugi to adres serwera z centrum danych, znaleziony na trzech czarnych listach i zamknięty na sześciu z jedenastu platform: wynik2.2. Formalnie nie ma różnicy, oba sądziała. W praktyce pierwszy posłuży przez miesiące, a drugi dostanie bana przy pierwszej rejestracji. Ocena pokazuje dokładnie tę różnicę, więc sortowanie według niej oszczędza więcej czasu niż jakikolwiek filtr statusu.

W przypadku dużych wolumenów jest to szczególnie zauważalne. Filtr statusu usuwa tylko kilka tysięcymartwyserwerów proxy z listy — w zakupionej puli zwykle jest ich od dziesięciu do czterdziestu procent, wbezpłatnewymień prawie wszystkie z nich. Ale dla połowy pozostałych "działa" dla nich wynik będzie poniżej3.0, a zanim zaczniesz pracę, możesz to zobaczyć wyłącznie na podstawie oceny. Średni wynik puli pomaga też uczciwie porównać dostawców: nie po tekście na stronie, lecz według jednej mierzalnej liczby na tym samym zestawie platform.

Ocena odzwierciedla dany moment, więc wahania między kolejnymi sprawdzeniami są normalne. Proxy mobilne zmieniają IP przy rotacji, a następne uruchomienie sprawdza inny adres operatora. Regularnie aktualizujemyczarna listabazę danych z otwartych repozytoriów antyspamowych, więc adres może opuścić listę albo trafić na nią, ponieważ ktoś używał go przed Tobą. Zmieniają się też zasady platform według zakresów: usługa, która otworzyła się rano, może pokazaćcaptchawieczorem. A przy krótkim limicie czasu wolne adresy są oznaczane jako niedostępne i tracą punkty za dostępność. Jeśli oceny zauważalnie wzrosną, zwiększ limit czasu i sprawdź ponownie.

W API ocena każdego adresu wraca w polu sc, dlatego wybór według progu i sortowanie puli łatwo powierzyć skryptowi. Ranking jest wystawiany w trybie pełnym i wybiórczym. W szybkim trybie go nie ma: ten tryb sprawdza tylko dostępność, za to dużą listę przechodzi znacznie szybciej.

Typ proxy odpowiada na pytanie, do kogo faktycznie należy IP: operatora komórkowego, dostawcy domowego internetu czy hostingu w centrum danych. Z tego wynikają szybkość, stabilność, a przede wszystkim stopień zaufania, z jakim strony akceptują ruch. Właściwy typ wpływa zarówno na koszt, jak i ryzyko związane zblok, więc przy zakupie jest to pierwsza rzecz, którą trzeba ustalić, a nie formalna pozycja w planie.

Ruch tych serwerów proxy przechodzi przez sieci operatorów komórkowych, z tych samych adresów co miliony właścicieli smartfonów. Operator przydziela jeden adres IP wielu abonentom jednocześnie i stale go zmienia. Dlatego strony bardzo niechętnieblokadresy mobilne: złapano by tysiące prawdziwych użytkowników. Stąd pochodzi też najwyższa reputacja spośród wszystkich typów.

Mobilne proxy wybiera się tam, gdzie stawką są konta: promocja w sieciach społecznościowych, arbitraż ruchu, konta reklamowe, rejestracje, usługi z ostrym antyfraudem. Minusy to koszt i prędkość. Łącze mobilne jest wolniejsze i mniej stabilne od przewodowego, a podczas rotacji adres może na kilka sekund zniknąć. Do masowego parsingu to drogo i po prostu niepotrzebnie.

Są to adresy IP prawdziwych łączy domowych, które zwykli dostawcy internetu przydzielili swoim abonentom. Dla witryny taki odwiedzający niczym nie różni się od zwykłej osoby siedzącej w domu w konkretnym mieście. Proxy rezydenckie są uniwersalnym narzędziem doweb scraping, weryfikacja reklam, analiza wyników regionalnych, omijanie ograniczeń geograficznych oraz wszelkie zadania wymagające „ludzkiego” śladu i szerokiego wyboru lokalizacji.

Pod względem zaufania i ceny to optymalny wariant: tańszy od mobilnych i wyraźnie pewniejszy od serwerowych. Jak stabilny jest konkretny adres, zależy od tego, czyje domowe łącze za nim stoi. Dlatego taką pulę szczególnie warto sprawdzić przed pracą.

IP platform hostingowych i centrów danych. Wybiera się je za minimalne opóźnienie, gruby kanał, równą pracę bez zerwań i przystępną cenę. Gdy potrzeba dużo ruchu i wielu równoległych strumieni, lepszego wariantu nie ma. Parsing dużych wolumenów, śledzenie cen i dostępności, automatyzacja, masowe sprawdzanie danych, boty i integracje usługowe świetnie działają na serwerowych proxy.

Ich słaby punkt to rozpoznawalność. Zakresy centrów danych są dobrze znane, i strony z ochroną przed botami od razu oznaczają taki ruch jako niedomowy. Adres przez to nie staje się zły; po prostu nie pasuje tam, gdzie usługa czeka na domowego użytkownika. Zero punktów w ocenie oznacza nie «proxy zły», tylko «nie ma bonusu za zaufanie».

Czarna lista to otwarta baza adresów IP zauważonych przy niepożądanej aktywności. Takie bazy prowadzą projekty antyspamowe, firmy hostingowe, usługi pocztowe i badacze bezpieczeństwa, a korzystają z nich serwery pocztowe, CDN, systemy antyfraudowe i właściciele stron. Jeśli adres trafi do bazy, dowolna usługa może go odrzucić bez wchodzenia w szczegóły.

Każde IP sprawdzamy z lokalną bazą, która regularnie jest uzupełniana z otwartych repozytoriów antyspamowych. Najczęściej adresy trafiają tam z trzech powodów:

Miejcie na uwadze: najczęściej nie macie z tym nic wspólnego. Z publicznego proxy korzystają jednocześnie dziesiątki osób, a adresy z pul są latami odsprzedawane i wynajmowane ponownie. Razem z IP dostajecie i jego przeszłość, w tym skutki tego, co robili przed wami inni.

Jeśli Twój własny adres IP trafił na czarną listę, będziesz musiał usunąć go poprzez delisting, osobno w każdej bazie danych, a wcześniej musisz zatrzymać aktywność, która go tam umieściła. W przypadku kupionego proxy jest prościej: szybciej jest poprosić sprzedawcę o wymianę adresu. Normalny dostawca zmieniazablokowaneAdresy IP bez argumentu, a wyniki sprawdzenia czynią rozmowę konkretną.

Większość narzędzi sprawdzających nie ma tej funkcji, choć w praktyce jest ona bardziej przydatna niż wszystkie pozostałe. Adres może być aktywny, z aczystyhistorię i właściwy kraj — i nadalbezużytecznedo tego zadania, ponieważ potrzebna platforma już zna ten adres i go nie wpuści. Dowiadujemy się tego z wyprzedzeniem. Przez każde proxy checker odwołuje się do jedenastu popularnych usług i pokazuje wynik dla każdej z nich osobno: czy usługa się otworzyła, ile trwała odpowiedź, jaki kod HTTP wrócił i którybłądpojawiał się, jeśli można było go odczytać.

Domyślnie zaznaczone są wszystkie jedenaście platform. Gdy interesują was tylko dwie lub trzy, odznaczcie pozostałe pola w ustawieniach zaawansowanych: przebieg będzie krótszy, a ocena odda właśnie wasz zestaw. W tabeli wynik zwija się w licznik w rodzaju «9 / 11», a kliknięcie otwiera listę ze szczegółami każdej platformy.

Dla każdej usługi przychodzą trzy wartości: czy udało się otworzyć stronę, ile zajęła odpowiedź i jaki kod HTTP zwróciła platforma. Najwięcej mówi kod: po nim widać, dlaczego adres nie pasował i co robić dalej.

Czas odpowiedzi trzeba czytać razem z kodem. Jeśli usługa otworzyła się w pięć sekund, formalnie jest dostępna, ale praca przez taki adres w interfejsie konta reklamowego będzie męczarnią. Gdy na kilkunastu platformach widać, gdzie odpowiedź przyszła natychmiast, a gdzie ledwo doszła, rzeczywista jakość kanału staje się oczywista.

Wyniki platformy wpływają bezpośrednio na wynik. Jeśli każda sprawdzana usługa się otwiera, adres otrzymuje+2 punkty, a każda zamknięta usługa odejmuje0.2, ale nie więcej niż2 punktyłącznie. Tak więc dostępność usługi odpowiada za maksymalnie40%oceny — taki sam udział jak reputacja naczarne listy. Usługi są sprawdzane w trybie pełnym i selektywnym. Tryb szybki odpowiada tylko na pytanie, czy samo proxy jest dostępne. W API wyniki platform znajdują się w polu s: dla każdej usługi zawiera ono kod usługi, flagę sukcesu, czas odpowiedzi i status HTTP. Dlatego filtr typu „tylko adresy, przez które otwiera się Instagram” to jedna linia.

Anonimowość pokazuje, jak dobrze proxy ukrywa, że z niego korzystacie, i czy chowa wasze prawdziwe IP. Bywa, że proxy poprawnie przepuszcza ruch, ale w nagłówkach uczciwie przyznaje się stronie, że jest pośrednikiem — a nawet wpisuje tam wasz własny adres. Zwykle wyróżnia się trzy poziomy.

Jeden poziom anonimowości nie wystarczy, aby zaufać proxy. Adres, który formalnie jest elite, może znajdować się w bazach spamu i nie otwierać połowy usług, a wtedy anonimowość nic nie daje. Dlatego checker nie zatrzymuje się na anonimowości: ustala wyjściowy IP, sprawdza, skąd pochodzi adres, weryfikuje go w bazach danych i próbuje otworzyćna żywousług za jego pośrednictwem. To, czy proxy nadaje się do pracy, zależy od całego tego obrazu łącznie, a nie od pojedynczego nagłówka.

Protokół decyduje, jakim językiem oprogramowanie komunikuje się z proxy i co w ogóle można przez nie przesyłać. Moduł sprawdzającydziałaz HTTP, HTTPS i SOCKS5 — w praktyce te trzy opcje obejmują niemal wszystko.

Prosta zasada: weźHTTP/HTTPSdla witryn i interfejsów API orazSOCKS5dla dowolnego ruchu z aplikacji. Jeden adres często obsługuje oba, ale bynajmniej nie zawsze, a sprzedawcy często nazywają protokół nieprecyzyjnie. Dlatego sprawdzamy HTTP i SOCKS5 niezależnie: raport od razu pokazuje, który protokół faktyczniedziałana adresie, i nie będzie trzeba konfigurować oprogramowania na podstawie błędnych danych.

Serwer proxy bardzo często "nie działa" dokładnie z powodu protokołu. Jeśli program podaje adres jako HTTP, ale akceptuje tylkoSOCKS5, połączenie nie zostanie nawiązane, mimo że sam serwer proxy działa w pełni poprawnie. Wpisz protokół jawnie, za pomocą prefiksu socks5:// lub http://, a nie będzie żadnych niejasności.

Martwy proxy w parserze albo przeglądarce antidetect łatwo wziąć za awarię samego programu. Zadania padają, sesje się urywają, logi zapełniają się niejasnymi błędami i można pół dnia szukać przyczyny zupełnie nie tam. Sprawdzenie listy zajmuje sekundy i od razu wyklucza tę wersję: wiecie na pewno, że adresy są w porządku, a problem leży w czymś innym.

To najkosztowniejsze ryzyko. Jednorazowe zalogowanie się na konto z adresu o złej reputacji wystarczy, aby zostać poddanym weryfikacji tożsamości, a częstoblok. Razem z kontem możesz stracić połączone konta reklamowe i całą historię. Odzyskiwanie trwa tygodniami i nie zawsze się udaje. Sprawdzenie czarnej listy i test usług pokazują niebezpieczny adres, zanim zalogujesz się przez niego.

Kraj w opisie i rzeczywisty kraj wyjścia ciągle się rozjeżdżają. Jeśli zadanie jest powiązane z regionem — wyniki lokalne, lokalne ceny, usługa dla jednego kraju — adres z niewłaściwą geolokalizacją jest bezużyteczny. A podczas pracy trudno to zauważyć: technicznie wszystkodziała, zebrane dane są po prostu niewłaściwe.

Regularna kontrola zakupionej puli to jedyny sposób, aby dowiedzieć się, co dostawca faktycznie sprzedaje. Jaka część adresów jest aktywna, ile z nich znajduje się naczarne listy, czy adresy IP serwerów są sprzedawane jako rezydencjalne i czy prędkość odpowiada obiecanej. Gdy masz pod ręką wyniki kontroli, wymiana wadliwych adresów staje się rutynową procedurą, a nie przedmiotem sporu.

Jeśli pula jest sprawdzona i czysta, następne uruchomienie przebiegnie tak samo jak poprzednie. Przy niesprawdzonej puli wynik zależy od przypadku: jedno uruchomienie zbierze wszystko, a inne trafi wcaptchana połowie adresów i nie będziesz już w stanie stwierdzić, co się zmieniło.

Proxy, który pasuje do wszystkiego, nie ma. Adres idealny do parsingu słabo nada się do konta reklamowego i odwrotnie. Wychodźcie od zadania i od tego, jak bardzo platforma musi wam ufać.

O darmowych proxy warto powiedzieć osobno. Do jednorazowych zadań, nauki i eksperymentów się nadają, do pracy — nie. Z adresów z list publicznych korzysta jednocześnie wiele osób, dlatego są przeciążone, często już figurują na czarnych listach i żyją liczone godziny. Jeśli zadanie jest ważne, prywatne proxy zwracają się od razu — choćby dlatego, że puli nie trzeba sprawdzać ponownie co godzinę.

Jeśli adres nie przeszedł weryfikacji,błądtekst prawie zawsze wskazuje przyczynę. Oto najczęstsze przypadki:

Jeśli to samobłędyprzejrzyj całą listę, przyczyną zwykle nie jest proxy. Sprawdź format wiersza, dane autoryzacyjne i protokół. Jeślibłędysą różne i rozproszone bez wzorca, lista naprawdę jest mieszana, a w przypadku adresów publicznych jest to typowy wynik.

Kontrolę można wbudować we własny produkt: panel dostawcy, parser, bota Telegram, przeglądarkę antydetekcyjną, wewnętrzne monitorowanie puli lub zadanie CI, które uruchamia sprawdzanie adresów zgodnie z harmonogramem. API udostępnia wszystko, co pokazuje interfejs webowy: status dla każdego protokołu, wyjściowy IP, czas odpowiedzi, prędkość, geo, typ adresu,czarna listaiusługawyniki oraz wynik końcowy.

Adres bazowy to https://checker.net. Integracje zewnętrzne autoryzują się za pomocą klucza w nagłówku x-api-key, który można uzyskać na koncie. Schematy żądań i przykłady odpowiedzi są szczegółowo opisane w dokumentacji.

Wyniki są dostępne pod linkiem przez 30 minut po utworzeniu sprawdzenia. Wszystko, co wychodzi poza limit 30,000, nie jest przyjmowane. Żądanie i tak zakończy się powodzeniem, a liczba odrzuconych wierszy przyjdzie w polu skippedCount. Pilnujcie go, gdy wgrywacie duże listy.

Każdego dnia adresy, które przeszły sprawdzenie, trafiają do otwartego archiwum działających proxy. Wybierz datę i pobierz listę proxy, które działały w chwili sprawdzenia — w ciągu doby zbiera się od kilku tysięcy do kilkudziesięciu tysięcy adresów. Historia jest trzymana miesiącami, a wyeksportować ją można i na stronie, i przez API.

Pamiętajcie, że archiwum pokazuje stan w określonej chwili i nie gwarantuje, że adresy żyją teraz. Publiczne proxy służą niedługo i są obciążone przez wielu użytkowników naraz, więc w ciągu doby wyraźna część listy przestaje odpowiadać. Przed pracą przepuśćcie eksport przez checker jeszcze raz: dostaniecie aktualną pulę i świeże oceny. Do jednorazowych zadań, eksperymentów i nauki to wystarczy. Do stabilnej pracy z kontami i parsingu potrzebne są prywatne mobilne albo rezydenckie adresy.

Wasze proxy trafiają do archiwum tylko wtedy, gdy sami tego chcecie. Żeby do tego nie doszło, przed uruchomieniem zaznaczcie na formularzu «Nie zapisuj moich proxy na liście publicznej». Tym, którzy sprawdzają kupione prywatne adresy, warto zawsze trzymać je włączone.

Żeby sprawdzić prywatny proxy, trzeba przekazać login i hasło, i obchodzimy się z nimi odpowiednio. Dane autoryzacji są potrzebne tylko do sprawdzenia: z ich pomocą checker łączy się z proxy i wysyła przez niego żądania. Do archiwum i otwartych list nie trafiają.

Pole «Nie zapisuj moich serwerów proxy na liście publicznej» całkowicie wyłącza sprawdzone adresy z publikacji. Wyniki pozostają dostępne pod linkiem przez ograniczony czas — 30 minut od uruchomienia sprawdzenia — po czym stają się niedostępne. Do sprawdzenia nie trzeba rejestracji, a klucz API jest potrzebny tylko do zewnętrznych integracji.

Sprawdzanie online ma jeszcze jedną zaletę. Połączenia z tysiącami adresów nawiązują nasze serwery, a nie twój kanał. Twój własny adres IP nie bierze udziału w masowych połączeniach, więc nie zwraca uwagi dostawcy i nie ryzykuje, że trafi na te same czarne listy listy, względem których sprawdzasz proxy.